دبیرستان فردوسی

دبیرستان فردوسی

دبیرستان فردوسیReviewed by امید هادی on Jul 5Rating: 5.0دبیرستان فردوسیرو به قصه هایی که خواندم گفتم کجاست آن قصه ای که دلم میخواست؟

رو به قصه هایی که خواندم
گفتم کجاست آن قصه ای که دلم میخواست؟
پس کجا رفت این همه رویا
بیشتر که فکر می کنم
دبیرستان فردوسی بود
آخرین روزهای زیبا
تا کی بپرسم از خودم!
از دیگران؟
راز تنهایی را
تنهایی پر از آدم دنیا را
بپرسم از قهر خنده هایم
بگویم پس کجاست
سهم اندک من از دنیا
کاش دوباره برگردم
سر کلاسی که دبیرش مجرد بود
یا پراز خنده های ساده
پشت سر نظامی خواه
دلم تنگ روزها ماند
کاش دوباره برمی گشت
آخرین خنده ها
از سر سادگی
از دلی که لبریز رویا بود

امید هادی …تیر ۱۳۹۵

توضیح – هر دو دبیر نامبرده شده در متن ، آقای مجرد (ریاضی) و آقای نظامی خواه (علوم تربیتی) از دبیران دبیرستان فردوسی بودند که سالها قبل از این دنیا رفتند…